[Scroll for the English version]
Πηγή στα περσικά: https://t.me/alayhesarmaye/11663
Πηγή στα αγγλικά [σε περίληψη]: https://againstwagelabor.com/2026/01/24/workers-lets-rise-up-lets-build-an-organized-council-movement/
Εργάτες, Εργάτριες!
Ας ξεσηκωθούμε και ας οικοδομήσουμε ένα ισχυρό, οργανωμένο, συμβουλιακό κίνημα. Ας υπερασπιστούμε οι ίδιοι/ες τη μοίρα μας και ας αξιοποιήσουμε τον πόλεμο των σπαρασσόμενων μεταξύ τους εχθρών προς όφελος της δικής μας ταξικής πάλης.
Όλοι πενθούμε για την πανεθνική γενοκτονία που διαπράττουν τα καπιταλιστικά ισλαμικά κτήνη που κυβερνούν. Πάνω από 60.000 από τους δικούς μας ανθρώπους έχουν πνιγεί στο αίμα από τα πυρά των δολοφονικών δυνάμεων του ισλαμικού καπιταλιστικού κράτους. Διπλάσιος αριθμός έχει μείνει τραυματισμένος ή ανάπηρος. Τεράστιος αριθμός της νεολαίας μας περιμένει στην ουρά για εκτέλεση από το γενοκτονικό καθεστώς. Όπου κι αν κοιτάξουμε, αντικρίζουμε το νεκροταφείο που δημιούργησαν τα κτήνη του κεφαλαίου: φτώχεια, εξαθλίωση, πείνα, άστεγοι, απαρτχάιντ, την πληγή των στερήσεων υπό τον καπιταλισμό και το πολυπλόκαμο καθεστώς της καπιταλιστικής κυριαρχίας. Μέσα σε αυτή την κατάσταση, τα πολεμικά πλοία και τα βομβαρδιστικά αεροσκάφη, η ομάδα κρούσης του αεροπλανοφόρου Lincoln και τα όπλα μαζικής καταστροφής της αμερικανικής αστικής τάξης καταφθάνουν με βροντερό βρυχηθμό και με τρομακτική ορμή, ώστε με το απατηλό πρόσχημα της «εκκαθάρισης λογαριασμών» με το ισλαμικό καθεστώς, να βομβαρδίσουν στην πράξη τις τελευταίες σπίθες της ύπαρξής μας και να τις παραδώσουν στις φλόγες. Ο στρατιωτικός διοικητής του U.S. Central Commandέχει πάει για προσκύνημα στον αρχιτέκτονα-δήμιο του Ολοκαυτώματος της Γάζας, για να διαβουλευτεί μαζί του τον τρόπο με τον οποίο θα εξαπολυθεί αυτή η θηριωδία και ο εμπρησμός. Υπό αυτές τις συνθήκες, ορισμένα σημεία είναι εξαιρετικά θεμελιώδη και καθοριστικά.
1 – Τα ισλαμικά κράτη, το Ισραήλ, οι ΗΠΑ, κάθε αστική αντιπολίτευση –και χειρότερα απ’ όλους οι μοναρχικοί– είναι όλοι στον ίδιο βαθμό, όμοιοι μεταξύ τους, εχθροί μας μέχρι το μεδούλι, γενοκτόνοι, πολεμοκάπηλοι, θηριώδεις ενάντια σε εμάς, τις τεράστιες μάζες των εργατ(ρι)ών και των καταπιεσμένων.
2 – Ο πόλεμός τους δεν είναι σε καμία περίπτωση και υπό καμία συνθήκη δικός μας πόλεμος. Είναι αποκλειστικά πόλεμος όλων τους εναντίον μας, πόλεμος για να μας κάνουν παρανάλωμα της φωτιάς.
Η Ισλαμική Δημοκρατία προσπαθεί να θυσιάσει και την τελευταία ίνα της ύπαρξης των μαζών της τάξης μας –τη σάρκα, το πετσί και το αίμα των εργατών– για να εξασφαλίσει έστω και μια στιγμή ακόμη της δικής της μισητής επιβίωσης.
Οι αμερικανοί και ισραηλινοί ανταγωνιστές αυτού του πολυπλόκαμου καθεστώτος είναι έτοιμοι να το εξαναγκάσουν σε παράδοση, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει να μετατρέψουν ολόκληρη αυτή την κόλαση σε δικό μας νεκροταφείο.
3 – Το ισλαμικό καθεστώς έχει μόνο μία κόκκινη γραμμή: την ίδια τη βάση της επιβίωσής του. Για χάρη αυτής, πρώτα απ’ όλα πυρπολεί και θυσιάζει τα μέσα ζωής δεκάδων εκατομμυρίων εργατ(ρι)ών. Μέχρι σήμερα και για αυτόν τον σκοπό, όλες οι μαφίες και οι φατρίες στο εσωτερικό του καθεστώτος είναι μία καρδιά, ένα μυστικό, μία φωνή. Αν αποτύχουν αυτοί και τα μυστικά δίκτυα εξουσίας και συμμαχία με το καθεστώς, δύο ενδεχόμενα είναι πιο πιθανά από τα υπόλοιπα:
Πρώτον, είτε ολόκληρο το καθεστώς θα ακολουθήσει ενωμένο και σε συμπαιγνία τον δρόμο της παράδοσης και της συμφιλίωσης με τους εξεγερμένους αντιπάλους του, είτε δεύτερον, ένα τμήμα του πολυπλόκαμου ισλαμικού καπιταλιστικού καθεστώτος, εκμεταλλευόμενο την εξάντληση και την ήττα των μέχρι χθες κυρίαρχων εταίρων του, θα καταγγείλει την πολιτική τους ανικανότητα και την αντιδυτική τους «αφέλεια» και θα ετοιμαστεί για αδελφοποίηση με την αμερικανική και ισραηλινή αστική τάξη. Τα κτήνη που κυβερνούν τις ΗΠΑ και το Ισραήλ θα υποδεχτούν με τον μέγιστο ενθουσιασμό και τα δύο σενάρια. Αυτό ακριβώς επιδιώκουν, αυτό εκτιμούν και γι’ αυτό προετοιμάζονται να σφυρηλατήσουν μια συμφωνία αδελφοσύνης. Σε κάθε περίπτωση όμως –πόλεμος ή παράδοση, σε οποιονδήποτε συνδυασμό ή σε οποιαδήποτε από τις μορφές του– στην πορεία του καταβροχθίζει, καίει και μετατρέπει σε στάχτη τον ίδιο τον ιστό της ύπαρξής μας, τα θεμέλια της ζωής μας.
4 – Οφείλουμε να συγκροτήσουμε τη δική μας ενιαία, πανεθνική δύναμη. Όσο πιο ενωμένοι, συνειδητοί, οργανωμένοι και αντικαπιταλιστές βγούμε στην αρένα, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η ικανότητα και η ισχύς μας να υπερασπιστούμε την τύχη της εργασίας, της παραγωγής και της ζωής μας. Να απορρίψουμε νηφάλια και αποφασιστικά τις δοκιμασμένες αυταπάτες που οδηγούν σε τέλματα: την αναμονή σωτήρων, το ναρκωτικό της δημοκρατολαγνείας, την υποταγή στις εκστρατείες αρπαγής της εξουσίας από κόμματα και συμμαχίες. Να ανοίξουμε τον δρόμο για τη συγκρότηση συμβουλίων. Μέσα σε αυτό το ίδιο το νεκροταφείο, σε αυτή την κόλαση όπου ποτάμια αίματος ρέουν παντού –σε όλους τους χώρους εργασίας, στα σχολεία και τα πανεπιστήμια, στα νοσοκομεία, στα δίκτυα μεταφορών, στη γεωργική παραγωγή, στους δήμους– να συναντηθούμε, να πιαστούμε χέρι με χέρι, να κάνουμε τις συνελεύσεις μας θεμέλιο των συμβουλίων. Ας συνδέσουμε τα συμβούλια μεταξύ τους σε ένα ενιαίο, πανεθνικό, αντικαπιταλιστικό, αντι-κρατικό συμβουλιακό κίνημα. Ας υψώσουμε ένα συμβούλιο πάνω σε κάθε τάφο· ας μετατρέψουμε το πένθος σε πράξη οργάνωσης. Ας ποτίσουμε τα φυτώρια των συμβουλίων με τα δάκρυά μας. Ας μετατρέψουμε ολόκληρη την κόλαση του κεφαλαίου σε χαρακώματα συμβουλιακής αντίστασης ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά. Μόνο με αυτή τη συγκροτημένη ταξική δύναμη μπορούμε να μετατρέψουμε τον πόλεμο και την ειρήνη των ανθρωποφάγων εχθρών μας σε ευκαιρία για την ενίσχυση της δικής μας πάλης.
Μόνο με αυτή τη δύναμη –με αυτή την συγκροτημένη δύναμη των εργατικών συμβουλίων στον ταξικό αγώνα– μπορούμε να μετατρέψουμε τον πόλεμο και τη συμφιλίωση των ανθρωποφάγων εχθρών μας σε ευκαιρία για να φουντώσει ακόμη πιο άγρια ο δικός μας αγώνας.
5 – Δεν είναι εύκολο να μιλήσει κανείς για τις μέρες που έρχονται. Ένα πράγμα, ωστόσο, είναι απολύτως σαφές και δεν απαιτεί καμία βαθύτερη ανάλυση. Τα ισλαμικά γενοκτονικά καθεστώτα, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ είναι έτοιμα για κάθε σφαγή, για κάθε ολοκαύτωμα, για κάθε μορφή πυρπόλησης του κόσμου, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, για κάθε σταγόνα κέρδους, εξουσίας και κυριαρχίας. Κάθε στιγμή της ιστορίας της ύπαρξής τους αποτελεί αδιάψευστο τεκμήριο, μια εκκωφαντική σειρήνα αυτής της πραγματικότητας. Το ότι θα προσφύγουν σε κάθε μορφή πολεμοκαπηλίας, σε σφαγές τύπου ολοκαυτώματος, δεν χωρά καμία αμφιβολία.
Η τραγωδία της ζωής των μαζών της τάξης μας στο Ιράν, στη Μέση Ανατολή και σε ολόκληρο τον κόσμο έγκειται στο ότι είμαστε παγιδευμένοι στα διασταυρούμενα πυρά αυτών των αρπακτικών θηρίων. Για να αναμετρηθούμε με αυτή την κατάσταση, οφείλουμε να απευθυνθούμε σε όλους και όλες τους εργάτες και τις εργάτριες του κόσμου· πάνω απ’ όλα, οφείλουμε να επιβεβαιώσουμε τον ρόλο μιας ικανής εργατικής δύναμης που μπορεί να βγει στο προσκήνιο και να καθορίσει τις εξελίξεις, να καλλιεργήσουμε μέσα μας τη δυνατότητα να αξιοποιούμε κάθε συγκυρία – ακόμη και να μετατρέπουμε έναν εγκληματικό πόλεμο σε ευκαιρία για τον δικό μας αγώνα.
Η συγκρότηση συμβουλίων, η οικοδόμηση ενός ισχυρού, αντικαπιταλιστικού συμβουλιακού κινήματος, αποτελεί τη θεμελιώδη προϋπόθεση για την πραγμάτωση αυτής της δυνατότητας.
Ας μην αρνούμαστε ότι πενθούμε — πενθούμε.
Ας μην αρνούμαστε ότι θρηνούμε τους αγαπημένους μας — τους θρηνούμε.
Ας αρνηθούμε, όμως, ότι είμαστε απελπισμένοι και χωρίς ελπίδα — δεν είμαστε και δεν πρέπει να γίνουμε.
Ας θυμηθούμε ότι είμαστε μια τάξη με τη δύναμη να αλλάξει τον κόσμο. Είμαστε οι δημιουργοί κάθε δημιουργίας σε αυτόν τον κόσμο. Ο τροχός της παραγωγής και της αναπαραγωγής, η ίδια η επιβίωση όλων των εξουσιών, των κρατών, των κεφαλαίων και των πολύμορφων μηχανισμών της καπιταλιστικής κυριαρχίας – όλα βρίσκονται στα δικά μας χέρια.
Διαθέτουμε μια απεριόριστη δυνατότητα να ασκήσουμε αυτή τη δύναμη –ή, ακριβέστερα, αυτή την αντι-δύναμη– με ολοένα μεγαλύτερη συνείδηση, εγρήγορση, αφύπνιση και ανθρώπινο περιεχόμενο. Πρέπει να ξεκινήσουμε αποφασιστικά και με επίγνωση. Κάθε στιγμή δισταγμού, αδράνειας ή καθυστέρησης σε αυτή την εξέγερση συμβάλλει στην ολοένα πιο καταστροφική επιδείνωση της ζωής μας και της ζωής των επόμενων γενεών.
Activists of the Movement for the Abolition of Wage Labour
Ακτιβιστές του Κινήματος για την Κατάργηση της Μισθωτής Εργασίας
24-1-2026
Statement from IRAN / January 24th, 2026
Source in Persian: https://t.me/alayhesarmaye/11663
Source in English [as a summary]: https://againstwagelabor.com/category/the-movement-of-the-abolition-of-wage-labour/
Workers!
Let us rise and build a powerful, organised, council-based movement.
Let us defend the fate of our labour and our lives, and turn the war between savage enemies into an opportunity.
All of us are in mourning for a nationwide genocide carried out by the ruling beasts of Islamic capitalism. Tens of thousands have been killed; our loved ones have been drenched in blood by the gunfire of the murderous forces of Islamic capital. Twice that number have been left wounded or disabled. Vast numbers of our youth stand in the execution lines of the genocidal regime. Wherever we look, we see a graveyard created by the beasts of capital: poverty, misery, hunger, homelessness, apartheid, the plague-like deprivations of capitalism and its octopus-like regime.
In the midst of such conditions, warships, fleets, bombers, the Lincoln Carrier Strike Group, and weapons of mass destruction of the American bourgeoisie thunder toward us with terrifying speed, so that under the deceptive pretext of settling accounts with the Islamic regime, they may in practice bombard and incinerate the final remnants of our existence. The commander of CENTCOM has gone on pilgrimage to the architect of the executioner of the Gaza Holocaust, to consult on how to unleash this savagery and arson. Under such circumstances, several points are of decisive and fundamental importance.
1. The Islamic states, Israel, the United States, every opposition of the capitalist class—and worst of all the monarchists—are all equally, identical to one another, enemies to the marrow: genocidal, warmongering, and predatory toward us, the vast masses of workers and the oppressed.
2. Their war is absolutely and under no circumstances our war; it is unequivocally a war by all of them against us, a war to set us ablaze. The Islamic Republic seeks to sacrifice the very last fibre of the existence of the masses of our class—the flesh, skin, and blood of every worker—for one more moment of its hateful survival. The American and Israeli rivals of this octopus are prepared to force the regime into submission, even if that means turning this entire hell into our graveyard.
3. The Islamic regime has only one red line: the foundation of its own survival. For this survival, it first and foremost sets fire to and sacrifices the livelihoods of tens of millions of workers. Up to this point, and for the sake of this sacrifice, all the mafias and factions within the regime are united, complicit, and speaking with one voice. If they and their allied Freemasonic coalition fail, two outcomes are more likely than any others.
First: the entire regime, united and colluding, will pursue the path of surrender and reconciliation with its rebellious rivals.
Second: a section of the octopus-like Islamic capitalist regime, seizing the opportunity created by the exhaustion, weakness, and defeat of its formerly dominant partners, and beating the drum of their political incompetence and anti-Western ignorance, will prepare a pact of brotherhood with the bourgeoisie of the United States and Israel.
The ruling beasts of the United States and Israel will welcome either outcome with the greatest enthusiasm. This is exactly what they want, what they value, and what they are preparing to embrace. In the meantime, whatever occurs—war or surrender, in whatever combination or form—will in its process devour, burn, and reduce to ashes the fabric of our existence and the foundations of our lives.
4. We must establish our own united, nationwide power. The more united, conscious, organised, and anti-capitalist we enter the arena, the greater our capacity and strength will be to defend the fate of our labour, our production, and our lives. Resolute and vigilant, we must avoid falling into well‑worn quagmires: pinning our hopes on saviours, clinging to the narcotic of democracy‑mongering, and acting as foot soldiers in the power‑seizure campaigns of parties and coalitions. We must take the path of building councils.
In this very graveyard, in this hell where rivers of blood flow everywhere—in all workplaces, schools, universities, hospitals, transport networks, agro‑industrial complexes, and municipalities—let us rush toward one another, join hands, and make our gatherings the cornerstone of councils. Let us link the councils together and forge a nationwide council movement against capitalism, against every capitalist state. Let us build a council over every grave; let us turn our mourning into the moment of founding anti‑state councils. Let us water the saplings of the councils with our tears. Let us turn the entire scorching inferno of capital into council‑based ramparts against wage slavery. The further we advance along this path, the more consciously we move forward, the stronger we will become. Only with this force—this organised, council‑based power in the class struggle—can we turn the war and reconciliation of our cannibalistic enemies into an opportunity for our own struggle to erupt with even greater intensity.
5. It is not easy to speak of the days ahead. One thing, however, is absolutely clear and requires no deep analysis. The Islamic mass‑murdering regimes, the United States, and Israel are prepared for any massacre, any Holocaust, any form of setting the world ablaze, under any conditions, for every drop of profit, power, and domination. Every moment of the history of their existence stands as a clear document, a terrifying siren of this reality. Their recourse to war‑mongering and Holocaust‑like slaughter is beyond all doubt.
The catastrophe of the lives of the masses of our class in Iran, the Middle East, and the world is that we are caught in the vortex of confrontation between these predatory beasts. To challenge this situation, we must appeal to all the workers of the world; above all, we must assert the role of a capable working‑class force able to take the field, and cultivate within ourselves the capacity to seize every situation—including transforming a criminal war into an opportunity.
The formation of councils and the construction of a powerful anti‑capitalist council movement are the fundamental conditions for achieving this capacity.
We do not deny our mourning—we mourn.
We do not deny our grief for our loved ones—we grieve.
But we reject despair; we are not, and must not become, hopeless.
We must remember that we are a class with the power to change the world. We are the creators of all that exists within it. The wheel of production and reproduction, the very survival of all powers, states, capitals, and the octopus‑like poles of capitalist domination—all of it lies in our hands. We possess an infinite capacity to wield this power—or rather this counter‑power—ever more consciously, alertly, awakened, and humanely. We must set out resolute and aware. Every moment of hesitation, paralysis, or delay in this uprising contributes to the ever more catastrophic deterioration of our lives and the lives of future generations.
Activists of the Movement for the Abolition of Wage Labour
24-1-2026
* This is an automatic machine translation from Persian.