Présentation-intervention du groupe Déserteurs dela Paix Capitaliste lors du débat « Palestine : peuple ou classe ? », dans le cadre de l’événement organisé dans l’espace de l’occupation d’Yfanet à Thessalonique, le 25/10/2025, sous le titre Trois jours pour la guerre.
En période de résurgence et d’hégémonie des idéologies nationalistes/ néo-anticolonialistes et de généralisation des conflits armés, le dialogue autour des fronts de guerre en cours et des réponses que nous pouvons apporter à travers une approche théorique et pratique véritablement anti-guerre/internationaliste est plus qu’utile.
Το ενημερωτικό δελτίο Lotta είναι ένα μέσο ενημέρωσης που ξεκίνησε το Νοέμβριο του 2025 από αναρχικούς που δραστηριοποιούνται σε πόλεις της Ουγγαρίας, της Αυστρίας, της Τσεχικής Δημοκρατίας και της Σλοβακίας. Το ενημερωτικό δελτίο θα δημοσιεύει κυρίως άρθρα που ασχολούνται με τον αγώνα ενάντια στους καπιταλιστικούς πολέμους και την καπιταλιστική ειρήνη. Ένα από τα κείμενα που φιλοξενεί το πρώτο αυτό τεύχος είναι και η δήλωση, «Λιποτάκτες όλων των εθνών ενωθείτε!» από τη Ρωσία ή την Ουκρανία που προσπαθούν να αποφύγουν την επιστράτευση, είναι ανυπότακτοι ή λιποτάκτες τον περασμένο Μάρτιο (2025).
«Ο ηγέτης απαγόρευσε τη φυγή από την πιο ελεύθερη χώρα του κόσμου». Μια νέα εκτεταμένη συνέντευξη με το αντισυστημικό μέσο ενημέρωσης του Χάρκοβου στην CamilleChinardet, φοιτήτρια Διεθνών Σχέσεων του Στρασβούργου. Δημοσιεύθηκε ειδικά για την επέτειο του τέλους του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, στο οποίο τον οδήγησαν εργάτες και στρατιώτες.
Σχετικά με την κατάσταση:
– Πώς θα περιγράφατε την κατάσταση στο Χάρκοβο αυτή τη στιγμή; Σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο, αλλά και ως προς τις δικές σας αντοχές και την αντιμετώπιση;- Τι συνέβη εδώ σε εσάς στις 24 Φεβρουαρίου 2022;
– Η πόλη απέχει 20 χιλιόμετρα από τη γραμμή του μετώπου εδώ και ενάμιση χρόνο (από τον Μάιο του 2024). Μπορείτε να βρείτε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την οικονομική κατάσταση στο μεγάλο υλικό που συγκεντρώσαμε ξεχωριστά για την Ημέρα της Πόλης. [1]
Τα υπόλοιπα διαφέρουν ελάχιστα από άλλες νοτιοανατολικές πόλεις.
Είναι σαν την κατοχή του 1942-1943: κάθε μέρα, γίνεται σαφάρι πολιτών στους δρόμους, στοιβάζονται σε μικρά λεωφορεία που τα λέμε gas vans [2] και οδηγούνται στον θάνατο. Για να μην αναφέρουμε τις κανονικές φυλακές και τα κέντρα προφυλάκισης που είναι γεμάτα από πολιτικούς κρατούμενους όλων των ηλικιών, οι οποίοι καταδικάζονται σε πολυετή φυλάκιση για «τρομερά εγκλήματα», όπως το να εργάζονται στις δημοτικές υπηρεσίες του κατεχόμενου από τη Ρωσία Κουπιάνσκ ή να μιλούν για το κοινό ιστορικό παρελθόν Ρώσων και Ουκρανών.
