Ένας χρόνος οικονομικής ενίσχυσης και έμπρακτης αλληλεγγύης

Αναδημοσιεύουμε από το συντρόφια της ΑΜΙ το απολογιστικό κείμενο για τον ένα χρόνο καμπάνιας αλληλεγγύης σε λιποτάκτες και ανυπότακτους του ρωσο-ουκρανικού μετώπου, της οποίας είμαστε μέρος. [Λιποτάκτ(ρι)ες της Καπιταλιστικής Ειρήνης}

Τον Φεβρουάριο του 2025, η Antimilitarist Initiative (AMI) ξεκίνησε μια δημόσια καμπάνια οικονομικής ενίσχυσης για λιποτάκτες και πρόσφυγες πολέμου. Έναν χρόνο μετά την ανακοίνωσή της, επιχειρούμε έναν πρώτο απολογισμό για τον αντίκτυπό της και για το ευρύτερο πλαίσιο μέσα στο οποίο κινήθηκε.

Καταρχάς, θέλουμε να σημειώσουμε ότι η ομάδα μας αποτελείται κυρίως από ανθρώπους που δεν έχουν καμία ιδιαίτερη συμπάθεια για τον κόσμο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Από την αρχή ήταν σαφές για εμάς ότι αυτό θα περιόριζε την απήχηση της καμπάνιας και, πιθανότατα, και το ύψος των δωρεών. Τα social media έχουν γίνει γύρω μας το κυρίαρχο μέσο επικοινωνίας και οργάνωσης, όμως, όπως συνηθίζουμε, επιλέγουμε να πηγαίνουμε κόντρα στο ρεύμα, παρότι αυτό έχει τις δυσκολίες του. Θεωρούμε ότι το τίμημα της «αποτελεσματικότητας» που υπόσχονται είναι για εμάς υπερβολικά βαρύ για να θελήσουμε να το πληρώσουμε. Δίνουμε πολύ μεγαλύτερη σημασία στην ασφάλεια, την ιδιωτικότητα, την άμεση επικοινωνία και τη συνέχεια των σχέσεων, παρά στην ταχύτητα, την ποσότητα και την ευκολία. Παρότι, με τα σημερινά δεδομένα, χρησιμοποιήσαμε ένα μάλλον αναποτελεσματικό μοντέλο οικονομικής ενίσχυσης, καταφέραμε παρ’ όλα αυτά να συγκεντρώσουμε περίπου 83.000 τσεχικές κορώνες (3.320 ευρώ). Στην καμπάνια συνέβαλαν άνθρωποι από πόλεις όπως η Αθήνα, το Μπρνο, η Ρώμη, η Βιέννη, η Θεσσαλονίκη, το Γκρατς, η Πράγα, η Μπολόνια, το Βουκουρέστι, η Μπρατισλάβα, η Κολωνία, η Βουδαπέστη, η Τουλούζη κ.ά.

Αν συγκρίνει κανείς το ποσό που συγκεντρώσαμε με τα ποσά που τροφοδοτούν καθημερινά την πολεμική μηχανή, όλο αυτό ίσως μοιάζει με αποτυχία. Εμείς όμως μετράμε αλλιώς τα πράγματα. Για εμάς, το κριτήριο της επιτυχίας δεν είναι το πόσα χρήματα μπήκαν στο ταμείο, αλλά πρωτίστως το ότι η ίδια η διαδικασία προώθησης και συντονισμού της καμπάνιας έγινε μέρος της αυτοοργάνωσης ανθρώπων της εργατικής τάξης σε διάφορες περιοχές της Ευρώπης. Από την αρχή, στόχος μας ήταν η καμπάνια να έχει αλληλεπιδραστικό χαρακτήρα και να μην αναπαράγει το γνωστό σχήμα όπου μια ομάδα οργανώνει ενεργητικά και μια άλλη απλώς καταθέτει χρήματα και κάπου εκεί τελειώνει η συμμετοχή της. Σε όλη τη διάρκεια της προσπάθειας δώσαμε ιδιαίτερη έμφαση στην ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ μας και στη χρήση τους, τόσο για την παροχή πρακτικής βοήθειας σε ανθρώπους που έχουν πληγεί από τον πόλεμο, όσο και για την ενίσχυση των υποδομών αντίστασης απέναντί του. Και παρότι παραμένουμε μειοψηφία, έχουμε την αίσθηση ότι καταφέραμε να σπάσουμε, έστω σε έναν βαθμό, την απομόνωση και τον κατακερματισμό που μέχρι πρότινος μας κρατούσαν πίσω. Δεν ζούμε σε μια εποχή όπου οι δραστηριότητές μας παίρνουν τη μορφή μαζικού κινήματος, πιστεύουμε όμως ότι οι δεσμοί που καλλιεργήθηκαν μέσα από αυτή την καμπάνια αποτελούν ένα πολύ πρακτικό εργαλείο για το μέλλον της ταξικής πάλης της εργατικής τάξης.

Μέχρι στιγμής, το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων έχει διατεθεί σε πέντε βασικούς τομείς:

  1. Κάλυψη εξόδων μετακίνησης και μεταφοράς ειδών βοήθειας
  2. Παροχή στέγης σε ανθρώπους που διέφυγαν από την εμπόλεμη ζώνη
  3. Παροχή τροφίμων και βασικών ειδών πρώτης ανάγκης
  4. Επικοινωνιακή διάδοση και κοινοποίηση πρακτικών πληροφοριών για την κατάσταση των λιποτακτών και τους τρόπους στήριξής τους
  5. Αγορά εξοπλισμού για την ασφαλή ανταλλαγή πληροφοριών, την επικοινωνία και τον συντονισμό δράσεων αλληλεγγύης

Είναι αυτονόητο ότι δεν μπορούμε να δηλώσουμε ανοιχτά πού ακριβώς έχουν διατεθεί ή θα διατεθούν τα χρήματα. Σε αντίθεση με όσους χρηματοδοτούν τον πόλεμο, εμείς βρισκόμαστε σε μειονεκτική θέση, καθώς οι δραστηριότητές μας θα αντιμετωπίζονται πάντα ως εγκληματικές, θα τιμωρούνται και θα καταστέλλονται. Όλοι όσοι αντιτίθενται στη στρατιωτική θητεία, οι λιποτάκτες, οι σαμποτέρ και όσοι τους στηρίζουν, χαρακτηρίζονται από το κράτος ως εχθροί. Μέσα στον πόλεμο, η χρηματοδότηση μηχανών μαζικής δολοφονίας θεωρείται νόμιμη, ενώ η βοήθεια προς ανθρώπους που αρνούνται να συνεχίσουν τον πόλεμο ή επιχειρούν να τον σαμποτάρουν βαφτίζεται ποινικά κολάσιμη προδοσία. Για να προστατεύσουμε τόσο τους εαυτούς μας όσο και εκείνους που βοηθάμε, οφείλουμε να είμαστε προσεκτικοί και δεν μπορούμε να δώσουμε συγκεκριμένες λεπτομέρειες για τη δράση μας. Ευχαριστούμε όλους τους φίλους και τις φίλες που το κατανοούν αυτό, μας εμπιστεύονται και δεν αμφιβάλλουν ότι οι δωρεές θα αξιοποιηθούν ουσιαστικά εκεί όπου υπάρχει ανάγκη. Η καμπάνια οικονομικής ενίσχυσης για λιποτάκτες και πρόσφυγες πολέμου συνεχίζεται. Ευχαριστούμε όλους όσοι έχουν ήδη συνεισφέρει, καθώς και όσους θα το κάνουν στο μέλλον.

Anti-Militarist Initiative (AMI), February 2026