The Network of Anarchist Internationalistsσχετικά με τα γεγονότα στη Βενεζουέλα:Παγκόσμια Προειδοποίηση στην αυγή του Νέου Έτους – Απέναντι στη Βαρβαρότητα (καθώς η κούρσα προς τη γενικευμένη σύγκρουση επιταχύνεται)
Ενώ το ιμπεριαλιστικό τσίρκο αποσπά την προσοχή μας με το ενδεχόμενο επίθεσης στο Ιράν, εκμεταλλευόμενο τις μαζικές διαδηλώσεις και την αντίσταση ενάντια στο καθεστώς του, ανοίγει ένα νέο μέτωπο στον παγκόσμιο πόλεμό του κατά της τάξης μας, εξαπολύοντας επιθέσεις στη Βενεζουέλα, στη Νότια Αμερική.
Présentation-intervention du groupe Déserteurs dela Paix Capitaliste lors du débat « Palestine : peuple ou classe ? », dans le cadre de l’événement organisé dans l’espace de l’occupation d’Yfanet à Thessalonique, le 25/10/2025, sous le titre Trois jours pour la guerre.
En période de résurgence et d’hégémonie des idéologies nationalistes/ néo-anticolonialistes et de généralisation des conflits armés, le dialogue autour des fronts de guerre en cours et des réponses que nous pouvons apporter à travers une approche théorique et pratique véritablement anti-guerre/internationaliste est plus qu’utile.
Το ενημερωτικό δελτίο Lotta είναι ένα μέσο ενημέρωσης που ξεκίνησε το Νοέμβριο του 2025 από αναρχικούς που δραστηριοποιούνται σε πόλεις της Ουγγαρίας, της Αυστρίας, της Τσεχικής Δημοκρατίας και της Σλοβακίας. Το ενημερωτικό δελτίο θα δημοσιεύει κυρίως άρθρα που ασχολούνται με τον αγώνα ενάντια στους καπιταλιστικούς πολέμους και την καπιταλιστική ειρήνη. Ένα από τα κείμενα που φιλοξενεί το πρώτο αυτό τεύχος είναι και η δήλωση, «Λιποτάκτες όλων των εθνών ενωθείτε!» από τη Ρωσία ή την Ουκρανία που προσπαθούν να αποφύγουν την επιστράτευση, είναι ανυπότακτοι ή λιποτάκτες τον περασμένο Μάρτιο (2025).
«Ο ηγέτης απαγόρευσε τη φυγή από την πιο ελεύθερη χώρα του κόσμου». Μια νέα εκτεταμένη συνέντευξη με το αντισυστημικό μέσο ενημέρωσης του Χάρκοβου στην CamilleChinardet, φοιτήτρια Διεθνών Σχέσεων του Στρασβούργου. Δημοσιεύθηκε ειδικά για την επέτειο του τέλους του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, στο οποίο τον οδήγησαν εργάτες και στρατιώτες.
Σχετικά με την κατάσταση:
– Πώς θα περιγράφατε την κατάσταση στο Χάρκοβο αυτή τη στιγμή; Σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο, αλλά και ως προς τις δικές σας αντοχές και την αντιμετώπιση;- Τι συνέβη εδώ σε εσάς στις 24 Φεβρουαρίου 2022;
– Η πόλη απέχει 20 χιλιόμετρα από τη γραμμή του μετώπου εδώ και ενάμιση χρόνο (από τον Μάιο του 2024). Μπορείτε να βρείτε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την οικονομική κατάσταση στο μεγάλο υλικό που συγκεντρώσαμε ξεχωριστά για την Ημέρα της Πόλης. [1]
Τα υπόλοιπα διαφέρουν ελάχιστα από άλλες νοτιοανατολικές πόλεις.
Είναι σαν την κατοχή του 1942-1943: κάθε μέρα, γίνεται σαφάρι πολιτών στους δρόμους, στοιβάζονται σε μικρά λεωφορεία που τα λέμε gas vans [2] και οδηγούνται στον θάνατο. Για να μην αναφέρουμε τις κανονικές φυλακές και τα κέντρα προφυλάκισης που είναι γεμάτα από πολιτικούς κρατούμενους όλων των ηλικιών, οι οποίοι καταδικάζονται σε πολυετή φυλάκιση για «τρομερά εγκλήματα», όπως το να εργάζονται στις δημοτικές υπηρεσίες του κατεχόμενου από τη Ρωσία Κουπιάνσκ ή να μιλούν για το κοινό ιστορικό παρελθόν Ρώσων και Ουκρανών.
Ακολουθεί η εισήγησή μας στην εκδήλωση με τίτλο «Παλαιστίνη: λαός ή τάξη;», στο πλαίσιο του τριημέρου που πραγματοποιήθηκε στην κατάληψη Φάμπρικα Υφανέτ στις 25/10/2025 με τίτλο: «Τρείς ημέρες για τον πόλεμο, τον εθνικισμό και άλλα δεινά».
Σε περιόδους επανεμφάνισης και ηγεμονίας εθνικοαπελευθερωτικών/νεοαντιαποικιακών ιδεολογιών και γενίκευσης των πολεμικών συρράξεων είναι παραπάνω από χρήσιμος ο διάλογος γύρω από τα εν εξελίξει πολεμικά μέτωπα και τις όποιες απαντήσεις μπορούμε να δώσουμε μέσα από μια πραγματική αντιπολεμική/διεθνιστική θεωρητικοπρακτική προσέγγιση.
Λίγα λόγια εν είδει αυτοπαρουσίασης. Η ομάδα μας δημιουργήθηκε το καλοκαίρι του 2024, λίγο μετά τη συμμετοχή κάποιων συντροφισσών στο Action Week στην Πράγα, μια αντιπολεμική συνάντηση στην οποία συμμετείχαν ομάδες και άτομα από την Κεντρική και Νότια Ευρώπη, τα Βαλκάνια, τη Ρωσία, την Ουκρανία, τις ΗΠΑ και τη Νότια Αμερική, με σκοπό τον συντονισμό αντιπολεμικών δράσεων και την παρουσίαση θεωρητικών αναλύσεων και εκδόσεων γύρω από τη συμβολή του πολέμου στην επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας του προλεταριάτου και γύρω από τη συλλογική μας αντίσταση, το σαμποτάρισμα της πολεμικής βιομηχανίας, την υποστήριξη της λιποταξίας και τον επαναστατικό ντεφετισμό.
Το κείμενο που ακολουθεί επιχειρεί μια συμπυκνωμένη χαρτογράφηση της κοινωνικής σύγκρουσης στην Ουκρανία, τη στιγμή που ο πόλεμος αρχίζει να συναντά το όριό του και στο πεδίο της χρηματοδότησης. Δείχνει πώς η επιστράτευση «με το ζόρι» και οι αρπαγές στον δρόμο από τους κυνηγούς κεφαλών των κέντρων στρατολόγησης συναντούν αντίσταση: στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές, στα σύνορα, μέσα στις ίδιες τις μονάδες TRC. Με αφορμή την επέτειο της Οκτωβριανής Επανάστασης, θυμίζει ότι ο αντιπολεμικός αγώνας είναι πρακτική επιβίωσης και ταξικής αυτοάμυνας. Πρόκειται για καταγραφή μορφών αγώνα, ρωγμών, και των υλικών όρων που τις παράγουν.
In this edition, we have chosen to focus on October 7 not as a “terrorist act,” nor as an “act of resistance” by Palestinian guerrillas, but primarily as a militarized externalization of the class conflicts running through both societies. Our aim has been to understand how October 7 came about, viewing it as the culmination of historical developments. To do so, we need a narrative that looks backward in time and brings to light the contradictions within Israeli and Palestinian societies, rather than framing the event merely as part of an imperialist conflict. A particular concern of ours has been the triumph of politico-military formations—detached from social struggles—over class struggle. On the one hand, the military wing of Hamas, and on the other, the Israeli armed forces, confine the working classes of both sides within narrow, suffocating nationalist frameworks designed to keep them out of the way. This brochure seeks to restore the centrality of class struggle and historical context to the forefront. Hence, we have decided to examine the internal dynamics of Gaza, the West Bank, and Israel.
Από το 2022 έως το φθινόπωρο του 2025, το ουκρανικό κράτος βρίσκεται αντιμέτωπο με μια ανοιχτή κρίση στρατολόγησης. Η συνέχιση του πολέμου, η διαρκής παράταση του στρατιωτικού νόμου και η εξάντληση των εφεδρειών έχουν οδηγήσει σε πρωτοφανή αριθμό υποθέσεων λιποταξίας και αποφυγής στράτευσης. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Εισαγγελίας της Ουκρανίας, από την έναρξη της ρωσικής εισβολής έως τον Σεπτέμβριο του 2025 έχουν σχηματιστεί περίπου 289.600 ποινικές δικογραφίες για στρατιωτικά αδικήματα. Από αυτές, περίπου 235.600 αφορούν αυθαίρετη απομάκρυνση από τη μονάδα (άρθρο 407 του Ποινικού Κώδικα) και περίπου 54.000 αφορούν καθαρά λιποταξία (άρθρο 408). Τα μεγέθη αυτά δεν ταυτίζονται απαραίτητα με ισάριθμα άτομα, ωστόσο αποτυπώνουν την έκταση της κρίσης στο εσωτερικό του στρατού.
Ούτε με το Ιράν (και την Παλαιστίνη) )ούτε με το Ισραήλ (και τις ΗΠΑ)! Για την ήττα και των δυο εμπόλεμων καπιταλιστικών κρατών για ταξική και μαχητική αλληλεγγύη μεταξύ των προλετάριων και των δυο περιοχών, όπως στη Ρωσία και την Ουκρανία!